Szukam Cię - "piekarniane do widzenia

[kreolka]

" Chcę wierzyć w to że odnajdziemy sie i nasz ciepły wzrok znów połaczy sie...."
Plaża - njaczulszy na świecie,samotny tatuś. Tam nasz wzrok połaczył sie po raz pierwszy.Twój pierwszy uśmiech i ...coraz dłuższe spojrzenia. Potem mijaliśmy w różnych miejscach Karwii. Zawsze towarzyszył nam spleciony i gorący wzrok. Nie mogłam nic powiedzieć, nic zrobić. Tak bardzo czekałam na Twój ruch. Mijając mnie patrzyłeś mi w oczy i uśmiechałeś się. Ja tylko nieśmiało potrafiłam odwzajemnić ten uśmiech. Nasze spotkanie na obiedzie. Byłam jak sparaliżowana i juz nie mogłam "odźwignąć" Twoich oczu. Spuściłam głowę. Pamiętasz?
Potem trzymałam w kieszeni małą karteczkę.Proza życia - powrót do domu.Chciałam podać Ci mój nr telefonu przy naszym kolejnym, ostatnim spotkaniu. Gdzieś na ulicy, czy w sklepie. Spotkałam Cię, a Twój wzrok sprawił że wydusiłam tylko krótkie "do widzenia". Zabrakło mi sił i odwagi na podanie małego kawałka papieru. Pomyślałam że to istne szaleństwo. Teraz tęsknię. Nie umiem opisać jak bardzo. Jeżeli to wszystko pamiętasz i czujesz podobnie jak ja, proszę napisz.

[kreolka]

HMMM.Odpowiadam sama sobie. Nie odezwałeś sie. Moze tu nawet nie zagladasz, a ja naiwinie chcę liczyć że sie odezwiesz. Czas minął, a pamięć "naszych" ciepłych spojrzeń nadal we mnie tkwi. Jestem tak naiwna że zarezerwowałam kilka dni w lecie tego roku - znowu Karwia. Z uporem maniaka. Coż może być ciekawego w zatłoczonym nadmorskim kurorcie? Wszyscy mnie pytaja. Sama sobie sie dziwię. Zawsze uciekałam od tlumu. A tu, masz babo placek. Naiwna. Moi przyjaciele, moi bliscy nie wiedzą że zostawialam tam prawe platoniczne marzenia. Nadal sądzę ze to szaleństwo. A moze nie? To sprzeczne z jakimikolwiek realiami, zasadami, logiką.
DUALIZM - wiem że to głupie i nie do konca poprawne a jednak na cos liczę, wbrew wszelkim znakom na ziemi i niebie

[Sorba]

Nie gniewaj sie,że odpowiem w tym wątku,ale wg mnie to brzmi jak piękna romantyczna opowieść,poemat miłosny. Byłabyś znakomita pisarka. Nie wiem czy zdarzyło się to naprawde,ale mimo wszystko gratuluję talentu bo masz w sobie coś takiego że chętnie czyta sie Twoje posty.
Pozdrawiam.

[kreolka]

Przede wszystkim pragnę podziękować komuś miłemu za serdeczne słowa i uznanie jakim zostałam obdarzona.

..... Poemat, romantyzm- chyba nic z tego nie wyszło. Byłam, odwiedziłam, szukałam..... i NIC. Najpierw rozczarowanie pomieszane z nadzieją, a dalej, z dnia na dzień nadzieja zamieniała się w krytyczny samosąd.
Naiwność to chyba najwłaściwsze określenie. Teraz wróciłam do mojej codziennośći i cieszę się że byłam tam gdzie ktoś rzucił na mnie czar. Czar,którym owinięta byłam szczelnie przez długie 12 miesięcy.Którym grzałam się i cieszyłam w moich głeboko ukrytych myślach. Teraz smieję się sama z siebie i z własnej łatwowierności.
Długie spacery po plaży i godzinne poszukiwania zmieniły w nadmorski piach moje marzenia i nadzieje. Depczą po nich teraz tysiące bosych stóp. A ja wypoczęta wracam do realności. Tak czy owak, przynajmniej nie mam złudzeń. Ktoś tu napisał że nie ma miłości, są jedynie romanse. Wstyd przyznać - ale tak chyba jest. Ale co dalej??? Gdybym Cię spotkała????? Jestem mądrzejsza o kolejne doświadczenie i dziękuję za nie losowi. Czar prysł, pozostało ciepłe wspomnienie rzucająch urok oczu.Życie toczy się dalej i pisze scenariusz odmienny od mojego. Wyśniłam sobie happy end, ale to były tylko marzenia i sny. Obudziłam się i byc może tak jest lepiej.

[Sorba]

Może lepiej bedzie uznać ,że był to piękny sen,który właśnie się skończył.. A szczęście bardzo często jet na wyciągnięcie ręki,wystarczy zamknąć oczy i użyć wyobraźni...